Vandaag vertrokken wij vanaf Breda naar Nijmegen. Er zijn nog 4 dames aangehaakt (vriendinnen van) die mee rijden op 'gewone' fietsen. Bovendien zijn er 10 politiecollega's van Ricardo die ook meefietsen, waarvan 4 in complete outfit op hun dienst ATB (het zgn. biketeam), die ons snel over kruispunten en door stoplichten heen loosden. Bij het station voegden zich de deelnemers bij die in een hotel hadden geslapen en begaf zich de meute op weg. Het tijdschema was strak als in de Tour de France en er was niet veel tijd voor stops, eigenlijk maar 1 in Den Bosch, waar de Bosche bollen werden getest en goedgekeurd. Een welkome afwisseling op de 'eclairs' die in grote getalen onderweg werden genuttigd (een koffiestop betekende altijd een run naar een plaatselijke bakker). Onder weg een beetje regen maar dat mocht weinig naam hebben. Vlak bij Nijmegen waren er mededelingen op bomen etc. geplakt voor de diverse deelnemers – heel leuk – en nam de spanning toe. Vlak voor Nijmegen werd verzameld en gezamelijk naar de Bovemij gereden, waar Bertus en Marion al op ons wachtten. Dit was een fraai verzamelpunt, waar ook anderen zich ook bij ons voegden om het laatste stukje naar het Radboud mee te doen, onder nog meer politiebegeleiding. Daar wachtte ons een champagne onthaal door wachttende familieleden, kennissen en vrienden. En daar waren ook Aty en Lisette, die ook een check overhandigden namens DPA, geweldig! In de hal van het Radboud was een mooie ontmoetingsplaats, waarna een formeel gebeuren startte. Gerald hield daar een mooie speech op zijn eigenwijze en Prof. Smeitink gaf daar een toelichting over de stofwisselingsziekte en het onderzoek daarnaar. En daar was ook het afscheid van alle deelnemers en begeleiders, allemaal bijzondere mensen!

Koffie in Mechelen. Heel mooie oude stad die meer aandacht verdiend. Mooie rit langs een rivier en vlak land, dus lekker te doen. Iedereen begint toch wel naar het einde uit te zien en de vermoeidheid begint merkbaar te worden hier en daar. Toch nog 122 km. En regen net voor de Nederlandse grens (en er over ook). Overnachting in de sportzaal van de politie in Breda en gezellig etentje bij een Italiaan vlakbij. Een aantal vriendinnen van sommige deelnemers fietsen morgen ook mee. Op de valreep nogmaals een lekke band voor Liselotte.

Vandaag wat pittige klimmetjes en wat vals plat. Lekker werken en als beloning een aardige lunch in Tournai, een fraaie stad. Daar begon het net te druppelen toen we wilden vertrekken en bovendien vloog onze ketting er af bij vertrek, waardoor een tandwiel bloedende afdrukken in de kuit van Lilian maakte. Met een verband vertrok deze taaie rakker weer op de tandem. Voor het eerst regen, wat hebben we het verder toch getroffen met het mooie weer. Maar niet iedereen werd even vrolijk van het zware werk in de regen. Gelukkig werd het na een pauze ‘s middags vlak met een rit op het fietpad langs de rivier de Dender, die voor velen langer duurde dan gehoopt. Een onverlaat had het nodig gevonden om op het fietspad hier en daar dwarse richels te leggen (waarvoor in godsnaam?) waardoor alle lichaamsdelen flink door elkaar gerammeld werden. Een nieuwe deelnemer die zich vandaag bij ons had gevoegd kon het niet helemaal volhouden en werd het laatste stuk geduwd en moest de strijd de volgende dag staken. Op dit zelfde stuk vandaag de 2000 km gepasseerd, waarbij letterlijk even werd bij stilgestaan. In Aalst was hotel La Gare ons doel, een oud geval met wat gebreken, wat echter door de gastvrijheid van de Turkse eigenaar ruimschoots werd gecompenseerd! En zo werd het nog een heel gezellige avond!

Vandaag door het noord-Franse landschap met naverloop van tijd meer heuvels. Dat blijft voor ons afzien en voor mijn gevoel extra inspanning. Op de afdaling zijn we het snelste maar op langere hogere heuvels zwoegen we voort. De ‘nieuwelingen’ hebben het af en toe zwaar maar doen het overal prima. Het tempo ligt best hoog met zo’n 25-27 km en als je dan iets achterblijft loop je dat niet snel meer in. Een deelnemer was zijn fietssleutel kwijt na een ‘colastop’ en Gerald gooide voorspoedig de vuilnisbak leeg waar hij ook wat in had gegooid. Ondertussen vond een deelneemster echter zijn sleutel weer terug in zijn jaszak…
Met nog steeds fraai weer gearriveerd in Cambrai in hotel France met een
uitbaatster, die een eigen versie van ‘Falty Towers’ heeft ontwikkeld en de gasten ook tot het uiterste weet te tergen. Wel mooie kamers met fraaie badkamer. Mooie stad met vele terrasjes. Onthouden!

Vanaf vandaag fietsen pakweg 5 nieuwe deelnemers mee. Een gedeelte sliep in een hotel apart zodat we bij de Bastille hadden afgesproken. Natuurlijk verdwaalden we eerst zodat we bijna alle grote monumenten in Parijs wel hebben gezien en er al 17 km op hadden zitten voordat we bij ons rendesvou punt waren. Maar wel geweldig om door de stad te fietsen over oa de Champs Elysee, heel bijzonder. Ook een mooi lang stuk over een fietspad langs een kanaal (Seine?) met verpauperde hutjes hier en daar. Kostte veel rijd om Parijs uit te komen en vervolgden onze weg door het golvende landschap. Er was iemand die vanuit Nederland de rit naar Parijs had gedaan en die ons gidste. Helaas was ook hij wel eens de weg kwijt en als je dan een forse helling van 12% hebt genomen en dan nog een stuk verder door een dorp heen naar de top om daarna toch maar terug te keren naar het laatst bekende punt pakweg 6 km terug, tja dan komt de stoom wel uit mijn oren. We waren als laatste gekwerd en ik heb dan ooknlekker ongegeneerd zitten vloeken totdat Lilan na 2 km mij een schop gaf en zei dat het zowel genoeg was… Even later was het echter weer zover – gelukkig maar een klein heuveltje van 15% – waar ik dienst begon te weigeren. Gelukkig waren we snel weer opnhet goede pad maar uiteindelijk waren we na 90km maar 60 km opgeschoten! Maar na een gexefmproviseerde lunch ging hetvuiteindelijk sneller en waren we bijtijds in het hotel Armor in Compagnie.

Nouja rustdag, er moest natuurlijk nog ea gedaan worden zoals de was en de tent drogen (condens, geen regen). En de tandem nalopen. Er was voor de 2e keer een spaak gebroken in het achterwiel maar het wiel draait mooi rond en op 44 spaken mis je er niet zo snel 1tje, dus heb ik het maar lekker laten zitten.

‘s Middags een fotosesie zodat we grotendeels lopend naar de Eifeltoren zijn gegaan. Dom natuurlijk, maar nu voelden we onze benen niet meer maar alleen onze voeten… Dus maar met de metro terug. We vonden Barcelona veel relaxter en schoner dan Parijs en er er heerst hier ook veel duidelijker armoede. Maar het blijft een bijzondere stad!

Vandaag lange tocht naar Parijs waar ook een welverdiende rustdag wacht na 6 lange etappes. Helaas was ons luchtbed lek geraakt en hebben we de nacht op de Franse grond doorgebracht. Dat was niet bevoordelijk voor onze nachtrust zodat we meteen maar voor een chaletje op de Parijse camping hebben geopteerd. Mooie rit en in vele dorpjes aan de voorsteden waren marktjes in afgesloten doorgaande wegen zodat we toch nog wat kokkels gezien hebben. We komen wel overal maar zien niet zoveel. Helaas viel Siepie, een van onze deelneemsters en kon niet echt verder door wat later bleek een scheurtje in haar arm. Jammer, onze eerste en tot zover enigste uitvalster. Daarna gingen we wat aan het dwalen in de voorsteden en waren op gegeven moment de weg totaal kwijt. Het was wel frusterend om op gegeven moment een bord Parijs te zien met 20 km en na pakweg 1 1/2 uur een bord met 19km! Gr… Uiteindelijk de goede weg gevonden en na een ‘snelle’ stop bij MacDonalds door naar Parijs. Dat ging op zich voorspoedig maar in Parijs raakten we de weg naar het Bois du Bulogne alweer weg. Gelukkig was er een jongeman op een speciale fiets die ons door Parijs heen loosde door alle rode stoplichten en stoepen heen. Helaas wist hij ook niet alles en vetrouwde veel op zijn telefoon met navigatiesysteen. Dat ging dus niet goed zodat we wel veel gezien hebben maar uiteindelijk erg laat op onze bestemming arriveerden om pakweg 21.30 zodat we meer dan 12 uur en +170 km achter de kiezen hadden. Hier wachtten een aantal nieuwe deelnemers ons op en dronken een welverdiend maar duur Parijs biertje!

Lange tocht langs de Loire. Wel jammer om al die mooie ‘degustations’ voorbij te rijden zonder die wijnen te mogen proeven…
Maar wellicht voor een andere vakantie…
Leny, onze zelfgekroonde pannenkoekenkoningin, had last van kramp en heeft zich halverwege in de bezemwagen gehesen. Aardige stadscamping met gezamelijke padtamaaltijd en bijtijds naar bed.

Vandaag lekker dagje. Ging als een speer met de ‘snelle’ groep. Lekker in een ‘treintje’ gong voorspoedig. Redelijk vlak terrein en bijtijds (16.00) op de camping. Interview met lokale krant en gezamelijke op de foto. Struik maaltijd , heel smakelijk maar daar kan ik er wel tig van op. Je hebt een honger als een paard na zo’n dag…

Zware lange dag. Voornamelijk alleen gefietst. Er is een ‘snelle’ groep met alfamannetjes en een touridtische groep en wij zitten of in de eerste groep of er tussen in. Hoogst gemiddelde snelheid tot nu toe 24,1 km. Max. 61 km. Lekkere lunch met Vindaloo curry. De serveerster vond ons erg moedig maar het viel wel mee met de pittigheid. Helaas geen restaurant bij de camping dus maar bijtijds naar bed. De bakker was ondr de indruk en gaf ons wat plaatselijke specialiteiten mee. Lekker!